Ашиг ааштай
Ганболд дараагийн хэдэн долоо хоногт нэг л зүйлийг анзаарч эхэлсэн юм, мөнгө алга болдог шалтгаан нь ганцхан том шийдвэр биш байжээ, харин өдөр бүр жижигхэн, бараг анзаарагддаггүй шийдвэрүүдийн цуваа байж, тэр үүнийг өмнө нь хэн нэгэн хулгай хийсэн мэтээр, эсвэл тайлан буруу гарсан мэтээр төсөөлдөг байсан бол одоо харин өөрөөр харж эхлэв, Саруул түүнд нэг удаа “ашгийг хэн зарцуулчихсан бэ гэж асуух хэрэггүй, ашгийг яаж тараачихсан бэ гэж хар” гэж хэлэхэд Ганболд дуугүй суусан, учир нь тараасан хүн нь өөрөө гэдгийг ойлгосон байлаа, лексус, зээлийн төлбөр, урьдчилгаа татвар, яаралтай гүйлгээ, картын жижиг зарцуулалтууд, бүгд тус тусдаа бол “болох л юм” мэт харагддаг ч нийлээд ирэхээр мөнгийг чимээгүйхэн шавхаж орхидог урсгал байж, тэнд нягтлан байгаагүй, зогсоох хүн байгаагүй, зөвхөн “ашигтай шүү дээ” гэсэн дотоод зөвшөөрөл л байв, Ганболд энэ мөчид нэг зүйлийг хүлээн зөвшөөрсөн юм, ашгийг санхүү биш, шийдвэр иддэг юм байна.
Саруул дараагийн уулзалтаар тайлан биш, тайлбар авчирсан, элэгдэл, аккруэл, нөөц, тооцооллын ашиг гэдэг үгсийг тэр урьд нь сонсож л байсан, гэхдээ одоо анх удаа эдгээр нь түүний бодит амьдралтай яаж холбогдож байгааг ойлгов, тайлан дээр ашигтай харагдах атлаа касс хоосон байх нь худал биш, зүгээр л өөр дүр зураг юм байна, элэгдэл бол мөнгө гаргаагүй зардал, харин зарим ашиг бол мөнгө ороогүй орлого, тайлан хоёр талдаа тэнцвэртэй байж чадна, харин данс тэг хэвээрээ үлддэг, Ганболд энэ үед санхүүгийн тайлан бол үнэн, харин бүрэн үнэн биш гэдгийг ухаарсан, бодит үнэн нь мөнгөн урсгалд л байдаг юм байна, тэр өмнө нь тайлангаа зөв байхад бизнесээ зөв явж байна гэж боддог байсан бол одоо “тайлан зөв байлаа гээд би төлбөрөө төлж чадах уу” гэж өөрөөсөө асуудаг болов, энэ асуулт түүнийг тайван бус болгосон ч илүү бодит болгож байлаа.
Нэг орой Ганболд дансаа хараад сууж байхад татварын мэдэгдэл орж ирэв, тоо нь шинэ байгаагүй, аймшигтай ч биш, гэхдээ дансанд нь мөнгө байсангүй, тэр энэ мэдрэмжийг өмнө нь олон удаа мэдэрч байсан ч дандаа аз, хойшлуулалт, өөр гүйлгээгээр аргалаад өнгөрдөг байжээ, харин энэ удаа Саруулын хэлсэн өгүүлбэр толгойд нь тодхон сонсогдов, татвар бол гэнэтийн зүйл биш, төлөвлөөгүй зүйл л байдаг, Ганболд ингээд ойлгосон, татвар түүнийг шийтгэж байгаа юм биш, харин түүний төлөвлөлтгүй удирдлагыг илчилж байгаа юм байна, ашигтай мөртлөө татвараа төлөх мөнгөгүй бизнес гэдэг бол муу бизнес биш, харин мөнгөө урьдчилж салгаж чадаагүй бизнес юм байна, тэр мөчид татвар дайсан биш, дохио болж хувирсан, “чи ашгаа дансандаа биш, бодолдоо хадгалжээ” гэж хэлж байгаа мэт.
Тэр орой Ганболд нэг шинэ файл нээсэн, нэрийг нь “мөнгөн урсгал” гэж бичив, энэ файлд ашиг харагдахгүй, нэр төр харагдахгүй, лексус ч харагдахгүй, зөвхөн орж ирэх мөнгө, гарах мөнгө, үлдэх мөнгө л байв, тэр өөртөө нэг дүрэм тогтоосон, орлого орж ирэх бүрт татварынх нь хэсэг тусдаа үлдэнэ, үлдсэнээр нь л шийдвэр гаргана, ашиг харагдлаа гээд баярлахгүй, мөнгө орж ирлээ гээд л хөдөлнө, энэ шийдвэр нь түүнийг гэнэт баяжуулаагүй, гэнэт тайвшруулсан, Ганболд энэ үед анх удаа ойлгосон юм, санхүүгийн зөвлөх гэдэг нь мөнгийг чинь өсгөдөг хүн биш, харин чамайг өөрийгөө хуурахаа болиход тусалдаг хүн юм байна.
